سلام،از حضوردوستانه ونظرات سازندتون سپاسگذارم و امیدوارم بعد از این هم به دیر سوخته افتخار میزبانی نقدها و نوشته های نکته بینانه تون رو بدید.در ضمن این دو غزل رو سه سال پیش نوشتم ومدتهاست که تنها شعر سپید همدم لحظات شاعرانه منه امیدوارم بتونم به زودی شما را میهمان غزلهای جدیدم کنم.

 

 

امشب به نازشست تو چترم شکسته است، باران به وقت پنجره تحویل میشود

 بی چتر میزنم به دل کوچه باغها، در اشک باد منظره تحلیل میشود

 من امدم نگو که پناهم نمیدهی، شرمنده ام دوباره هوایم گرفته است

 شرمنده ام که بی کسی اشکهای من، هر شب به شانه های تو تحمیل میشود

 هی ناخدا به ساحل ما سر نمیزنی، بی معرفت چقدر هوایی شده دلت

 ازبس که بوی ماهی و مرجان گرفته ای، قلبت مسیر بال حواسیل میشود

 بگذار کودک غزلم را رها کنم، بر موج روشنی که به سمت تو می دود

 من سهم عشق بازی گهواره نیستم، وقتی که موج موج تنت نیل میشود

 قدیس چشمهای تو از من بریده است، من غربت مجسم این دیر سوخته

 بی تو صلیب، محکمه، غوغا، شکسته ام، لبخند تو تداعی انجیل میشود